بعد هم خداوند مىفرمايد : اى محمد ، هر كس از امت تو گناهان زيادى غير از گناه كبيره داشته باشد به طورى كه در ميان مردم به كثرت گناه مشهور شود و در اثر پيروى از آن گناهان مقرون به هلاكت بشود . پس هنگام سپيده دم و قبل از اين كه سفيده شفق از بين برود به سوى من بيايد و رويش را متوجه من كند و بگويد : اى خدا ، اى خدا ، من فلان فرزند فلان شخص كه بنده تو هستم ، از تو شرم بسيار دارم . چون من به رحمت تو معترض شدم و در آن چيزهايى كه نهى كرده بودى ، اصرار ورزيدم . اى عظيم ، اى عظيم ، اى عظيم ، چون آن گناهان بزرگى كه آنها را مرتكب شده‌ام كسى غير از تو آگاه نيست ، خويشان دور و نزديك به خاطر آن گناهان مرا شماتت مىكنند ، دوست و دشمنم مرا به حال خودم گذارده‌اند و من با تمايل و اراده خودم دستهايم را به سوى تو بلند كرده‌ام و منظورم از اين تضرع و التماس ، رحمت تو است . اى صاحب رحمت واسعه ، بر من رحم كن و مرا با بخشش تلافى بده و مرا در آينده از ارتكاب گناه مصون نگهدار چون من به سوى تو تضرع مىكنم . من از تو به خاطر آن نامت اى بزرگوار ، آمده‌ام كه ( بعد گناهانش را بر زبان بياورد ) اى رحمكننده كه اينها را ببخشى . وقتى بنده‌ام اينها را گفت ، من همهء گناهان او را مبدل به ثواب مىكنم و دعايش را مستجاب مىنمايم و بر هوا و هوس او غالب مىشوم . بعد هم خداوند مىفرمايد : اى محمد ، هر كس كافر باشد و بخواهد توبه كند و به من ايمان بياورد ، بدنش را پاك كند و همچنين لباسش را پاك نمايد . بعد رو به قبله بايستد و قسمت آزاد جبين خود را براى سجده به زمين بگذارد . چون در ميان من و او كسى حايل نيست . و آن وقت بگويد : اى كسى كه خود را با لباس نور بسيار درخشنده پوشانده است . چنان نورى كه بوسيلهء آن همه اهل آسمانها را روشن نموده و اى كسى كه با توبه پذيرفتن خود نسبت به همه آنان كه در روى زمين هستند ، نور